باغ جهان‌نما؛ ورزش شیراز یا زمینِ انتخابات؟
امشب، پنجشنبه سی‌ام مهرماه، شهردار و اعضای شورای شهر شیراز میزبان رؤسای هیئت‌های ورزشی استان و شیراز بودند؛ جلسه‌ای که در باغ جهان‌نما تشکیل شد و بیش از آنکه به قصد خدمت باشد، رنگ و بوی سیاسی دارد. برگزاری چنین جلساتی پیش از انتخابات شوراها شبهه‌های فراوانی ایجاد می‌کند؛ چراکه اکثر اعضای شورا و شهردار هم کاندید هستند و هم لیست دارند.
برگزاری چنین جلساتی پیش از انتخابات شوراها شبهه‌های فراوانی ایجاد می‌کند؛ چراکه اکثر اعضای شورا و شهردار هم کاندید هستند و هم لیست دارند.
جالب‌تر از این موضوع، سخنان ریاست شورای شهر شیراز است که فرموده‌اند اگر کمک شورا و شهردار نبود، شرایط ورزش شیراز چنین نبود!!!
خب جناب رئیس، شرایط ورزش شیراز چگونه است که به آن می‌بالید؟
آیا در حد ایده‌آل است؟ بله، از نظر شمایی که با بیش از یکی دو رشتهٔ ورزشی آشنایی ندارید همه چیز عالی و ایده‌آل است؛ اما حقیقت چیز دیگری است.
- روزگاری پنج وزن از ترکیب تیم ملی کشتی فرنگی از استان فارس بود.
- روزگاری شش سال استان برتر کشور بودیم.
- روزگاری شیراز پایتخت جوانان جهان اسلام بود.
- روزگاری ده‌ها رویداد بین‌المللی در رشته‌های مختلف ورزشی در استان برگزار شد.
- روزگاری بیش از یک‌ونیم میلیون متر مربع به سرانهٔ ورزشی استان اضافه شد؛ چیزی بیش از دو برابر کل فضاهای ورزشی تاریخ فارس.
- روزگاری باشگاه‌های ورزشی استان از ۴۰۰ باشگاه به ۱۳۰۰ باشگاه رسید.
و … حالا کوچهٔ خالی گیر آورده‌اید و می‌تازید.
جناب رئیس، تنها کار مفید شورا و شهرداری در ورزش استان، جمع کردن پیست تارتان ورزشگاه پارس بود که امروز با ۵۰۰ میلیارد تومان هم پهن نمی‌شود و به‌جایش، بتن‌ریزیِ پیست انجام شد!!!
بارها افتتاح ورزشگاه پارس را به نام خود ثبت کردید، رفتید، عکس و فیلم گرفتید و …؛ اما این ورزشگاه در اول اردیبهشت ۹۹ توسط رئیس‌جمهور وقت افتتاح شد و دو فصل بازی‌های لیگ دستهٔ اول کشور در آن برگزار می‌شد. چند نقص داشت که به خاطر شیوع کرونا با تأخیر برطرف شد. حالا شهرداری قرار است بهترین مکان ورزشگاه را خریداری کند و منّت این کار را هم بر سر مردم و جامعهٔ ورزش می‌گذارید.
جناب رئیس، نان بازوی خود را بخورید؛ در همین ورزشگاه پارس سازهٔ فلزی سالن دوچرخه‌سواری نصب شده، آن را تکمیل کنید تا نامتان جاودان بماند.
اولین ویژگی یک مدیر، صداقت است. با مردم صادق باشید؛ مردم خود به همهٔ امور آگاه هستند و خادمان واقعی خود را می‌شناسند. اما از مدیر ورزش استان انتظار می‌رود در چنین شرایطی تن به تشکیل چنین جلساتی ندهد.
